எளியோர்களின் ஏணிப்படி அண்ணா! அறிவை ஆயுதமாக்கி மக்களைச் சிந்திக்க வைத்த பேரறிஞர்.

எளியோர்களின் ஏணிப்படி அண்ணா!

அறிவை ஆயுதமாக்கி, எளிய மக்களைச் சிந்திக்க வைத்த பேரறிஞரின் பயணம்.

செப்டம்பர் 15 — பேரறிஞர் அண்ணா பிறந்த நாள் சிறப்புக் கட்டுரை.

ஒரு சாதாரண நெசவாளர் குடும்பத்தில் பிறந்த ஒருவர், ஒரு மாநிலத்தின் அரசியல் வரலாற்றையே மாற்றியமைக்க முடியுமா?

ஒரு பெரிய செல்வப் பின்னணியோ, அரசியல் வாரிசு அடையாளமோ இல்லாமல், கல்வி, எழுத்து, பேச்சு, சிந்தனை ஆகியவற்றை மட்டுமே மூலதனமாகக் கொண்டு கோடிக்கணக்கான மக்களின் மனங்களில் இடம்பிடிக்க முடியுமா?

தமிழ்நாட்டின் அரசியல் வரலாறு அதற்கு ஒரு மிகப்பெரிய பதிலைச் சொல்கிறது.

அந்தப் பதில்தான் — சி.நா. அண்ணாதுரை.

மக்கள் அவரை “அண்ணா” என்று அழைத்தார்கள். அரசியல் அவருக்கு அதிகாரத்தை வழங்கியது. ஆனால் மக்கள் மனதில் அவருக்குக் கிடைத்த இடம் அதிகாரத்தால் உருவானதல்ல.

அறிவை எளிய மக்களின் கைகளில் கொண்டு சேர்த்ததால்தான் அது உருவானது.

அதனால்தான் அண்ணாவை நினைவுகூரும் போது, அவரை வெறும் முதலமைச்சராகவோ, அரசியல் தலைவராகவோ பார்ப்பது அவரது பங்களிப்பைச் சுருக்கிவிடும்.

அவர் ஒரு ஆசிரியர். எழுத்தாளர். நாடகாசிரியர். பேச்சாளர். சிந்தனையாளர். அரசியல்வாதி.

அதற்கும் மேலாக —

எளியோர்கள் மேலே ஏறிச் செல்ல அறிவையே ஏணியாக்கிக் கொடுத்தவர்.

நெசவாளர் குடும்பத்திலிருந்து அறிவின் அரசியல் வரை

1909 செப்டம்பர் 15 அன்று காஞ்சிபுரத்தில் பிறந்த அண்ணாவின் குடும்பப் பின்னணி ஆடம்பரமானது அல்ல.

அவர் பிறந்த சமூகச் சூழலில் கல்வியும் அதிகாரமும் அனைவருக்கும் சமமாகக் கிடைக்கவில்லை. சமூக ஏற்றத்தாழ்வுகளும், பொருளாதார வேறுபாடுகளும், பிறப்பின் அடிப்படையில் மனிதர்களை மதிப்பிடும் மனப்பான்மையும் வலுவாக இருந்த காலம் அது.

இந்தச் சூழலில்தான் அண்ணாவின் கல்விப் பயணம் உருவானது.

கல்வி அவருக்கு வெறும் வேலைக்கான தகுதியாக இருக்கவில்லை.

சமூகத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் கருவியாகவும், சமூகத்தை மாற்றும் ஆயுதமாகவும் அது மாறியது.

ஆசிரியராகப் பணியாற்றிய அனுபவமும் அவரது சிந்தனையை மேலும் செதுக்கியது.

ஒரு ஆசிரியர் மாணவருக்கு பாடத்தை மட்டும் கற்றுக் கொடுப்பதில்லை.

சரியான கேள்வியைக் கேட்கவும் கற்றுக் கொடுக்கிறார்.

அண்ணாவின் அரசியல் வாழ்க்கையிலும் இதையே பார்க்க முடிந்தது.

அவர் மக்களிடம்,

“நான் சொல்வதை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்”.

என்று மட்டும் பேசவில்லை.

மாறாக,

“நீங்களே சிந்தித்துப் பாருங்கள்”

என்ற மனநிலையை உருவாக்கினார்.

பகுத்தறிவு — பெரிய சொல்; ஆனால் அண்ணாவின் மொழியில் எளிய கருத்து

“பகுத்தறிவு” என்ற சொல் பொதுமக்களுக்கு கடினமான தத்துவச் சொல்லாகத் தோன்றியிருக்கலாம்.

ஆனால் அண்ணா அதனை மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையோடு இணைத்துப் பேசினார்.

ஒரு சாதாரண மனிதன் தனது வாழ்க்கையில் சந்திக்கும் பிரச்சினையை எடுத்துக் கொண்டு, அதன் பின்னால் இருக்கும் சமூகக் காரணத்தை விளக்குவது அவரது பேச்சின் தனித்துவமாக இருந்தது.

அதனால்தான் அவரது கூட்டங்களில் படித்தவர்களும் இருந்தார்கள்; படிக்காதவர்களும் இருந்தார்கள்.

அரசியல் ஆர்வலர்களும் இருந்தார்கள்; அரசியலைப் பற்றி அதிகம் அறியாத பொதுமக்களும் இருந்தார்கள்.

அவரது பேச்சைக் கேட்பதற்காக வந்தவர்கள் வெறும் அரசியல் செய்தியைக் கேட்டுவிட்டு வீடு திரும்பவில்லை.

ஒரு புதிய கேள்வியுடன் வீடு திரும்பினர்.

“ஏன் இப்படியிருக்கிறது?”

“இது இப்படித்தான் இருக்க வேண்டுமா?”

“மனிதனை பிறப்பால் பிரிக்க வேண்டுமா?”

“கல்வி சிலருக்கே உரியதா?”

“மொழி, உரிமை, சமத்துவம் ஆகியவை யாருக்காக?”

இப்படிப்பட்ட கேள்விகளே சமூக மாற்றத்தின் முதல் படிகள்.

கடினமான அரசியலை எளிய தமிழில் சொன்னவர்

அண்ணாவின் மிகப்பெரிய பலங்களில் ஒன்று அவரது மொழி.

அவர் அறிவார்ந்த கருத்துகளைப் பேசினார்.

ஆனால் அறிவார்ந்தவர் மட்டுமே புரிந்துகொள்ளும் மொழியில் பேசவில்லை.

மக்கள் பேசும் மொழியில் பேசினார்.

உவமை, நகைச்சுவை, கதைகள், நாடகங்கள், சம்பவங்கள், அன்றாட வாழ்க்கை எடுத்துக்காட்டுகள் ஆகியவற்றின் வழியாக சிக்கலான அரசியல் மற்றும் சமூகக் கருத்துகளை மக்களிடம் கொண்டு சென்றார்.

அவரது பேச்சில் நகைச்சுவை இருந்தது.

ஆனால் அந்த நகைச்சுவைக்குப் பின்னால் கருத்து இருந்தது.

வசீகரம் இருந்தது.

ஆனால் அதன் பின்னால் கேள்வி இருந்தது.

உணர்ச்சி இருந்தது.

ஆனால் அதன் பின்னால் சிந்தனை இருந்தது.

இதுவே அண்ணாவின் பேச்சை வெறும் “மேடைப் பேச்சாக” இல்லாமல், ஒரு மக்கள் கல்வியாக மாற்றியது.

எழுத்தை மக்களின் பல்கலைக்கழகமாக்கியவர்

அண்ணா மேடைகளில் மட்டுமே மக்களிடம் பேசவில்லை.

அவரது எழுத்தும் ஒரு பெரிய அரசியல் பள்ளியாக இருந்தது.

இதழ்கள், கட்டுரைகள், நாடகங்கள், உரைகள் ஆகியவற்றின் மூலம் அவர் தனது சிந்தனைகளைப் பரப்பினார்.

அரசியல் என்பது சட்டமன்றத்திற்குள் நடக்கும் ஒன்றல்ல;

மக்களின் மனதில் நடக்கும் விவாதமும் அரசியல்தான்.

என்பதை அவரது பணியில் காண முடியும்.

நாடகமும், இலக்கியமும், பத்திரிகையும் அவரிடம் வெறும் பொழுதுபோக்கு கருவிகளாக இருக்கவில்லை.

அவை சமூகக் கருத்துகளைப் பரப்பும் ஊடகங்களாக மாறின.

அதனால் அண்ணாவின் அரசியல், தேர்தல் பிரசாரத்தைத் தாண்டி ஒரு கருத்தியல் இயக்கமாக வளர்ந்தது.

எதிர்க்கட்சியில் இருந்தபோதும் — குரல் மக்கள் பக்கம்

அண்ணாவின் அரசியல் பயணத்தை வெறும் பதவிகளின் வரிசையாகப் பார்க்க முடியாது.

நீதிக்கட்சி, சுயமரியாதை இயக்கத்தின் சிந்தனைகள், பெரியாரின் சமூக சீர்திருத்தப் பணிகள் ஆகியவற்றின் தாக்கத்தில் அவர் வளர்ந்தார்.

பின்னர் ஏற்பட்ட அரசியல் மற்றும் அணுகுமுறை வேறுபாடுகளின் பின்னணியில் 1949ஆம் ஆண்டு திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் உருவானது.

அதன்பின்னர் தேர்தல் அரசியல் ஒரு முக்கியமான கருவியாக மாறியது.

அண்ணாவின் அரசியல் வாதத்தின் மையத்தில் இருந்த முக்கியமான கருத்துகளில் ஒன்று:

ஆட்சி என்பது ஆள்பவர்களுக்கான அதிகாரம் அல்ல; மக்களுக்கான பொறுப்பு.

எதிர்க்கட்சியில் இருந்தபோது அவர் ஆட்சியை விமர்சித்தார்.

ஆனால் வெறும் விமர்சனத்துடன் நின்றுவிடவில்லை.

மாற்று அரசியல் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்ற கேள்வியையும் மக்களிடம் முன்வைத்தார்.

நாடாளுமன்றத்தில் ஒலித்த தமிழ்நாட்டின் குரல்

1962ஆம் ஆண்டு மாநிலங்களவைக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அண்ணாவின் நாடாளுமன்றப் பணி, அவரது அரசியல் திறனின் மற்றொரு பரிமாணத்தை வெளிப்படுத்தியது.

அவர் மாநில உரிமைகள், மொழி, கூட்டாட்சித் தன்மை உள்ளிட்ட கேள்விகளை தேசிய அரசியல் மேடையில் எடுத்துச் சென்றார்.

அவரது பேச்சில் தமிழ்நாட்டின் பிரச்சினைகள் இருந்தன.

ஆனால் அது தமிழ்நாட்டை மட்டும் பற்றியதாக இல்லை.

இந்திய கூட்டாட்சியில் மாநிலங்களின் குரல் எப்படி இருக்க வேண்டும்?

என்ற பரந்த கேள்வியையும் அது எழுப்பியது.

இந்தி திணிப்புக்கு எதிரான அவரது நிலைப்பாடு மொழி உணர்வை மட்டுமே சார்ந்ததல்ல.

மொழி என்பது ஒரு மனிதனின் கல்வி, நிர்வாக அணுகல், பண்பாடு மற்றும் அடையாளத்தோடு தொடர்புடையது என்ற பார்வையையும் அது கொண்டிருந்தது.

1967 — அதிகார மாற்றத்தை மக்கள் தீர்ப்பாக மாற்றிய தேர்தல்

1967ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாட்டு அரசியல் வரலாற்றில் ஒரு முக்கியமான திருப்புமுனை.

திமுக தலைமையிலான கூட்டணி வெற்றி பெற்றது.

அண்ணா முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றார்.

இது வெறும் ஒரு கட்சி ஆட்சிக்கு வந்த நிகழ்வு அல்ல.

பல ஆண்டுகளாக ஆட்சியிலிருந்த காங்கிரஸ் அரசியலுக்கு மாற்றாக, பிராந்திய அரசியல் மக்கள் ஆதரவுடன் ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்ற முக்கியமான தருணம்.

இதன் மூலம் தமிழக அரசியலில் ஒரு புதிய அத்தியாயம் தொடங்கியது.

எதிர்க்கட்சியாக இருந்தபோது மக்களிடம் கூறிய கருத்துகளை ஆட்சியில் நடைமுறைப்படுத்த வேண்டிய பொறுப்பு அண்ணாவுக்கு வந்தது.

அங்கேதான் அவரது அரசியல் சிந்தனையின் அடுத்த சோதனை தொடங்கியது.

“அரசு” என்றால் சாமானியனின் வாழ்க்கையில் என்ன மாற்றம்?

ஒரு அரசாங்கம் நல்ல அரசாங்கமா என்பதை அதன் அலுவலகங்களின் எண்ணிக்கையால் அளக்க முடியாது.

அது ஒரு சாதாரண மனிதனின் வாழ்க்கையில் என்ன மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்பதில்தான் அதன் உண்மையான மதிப்பு இருக்கிறது.

அண்ணாவின் குறுகிய ஆட்சிக்காலத்தில் பல்வேறு கொள்கை மற்றும் நிர்வாக நடவடிக்கைகள் முன்னெடுக்கப்பட்டன.

அவற்றில் முக்கியமானவை:

தமிழ்நாடு என்ற பெயர்.

“மதராஸ் மாநிலம்” என்ற பெயரிலிருந்து “தமிழ்நாடு” என்ற பெயருக்கான மாற்றம், தமிழ்நாட்டின் அரசியல் மற்றும் பண்பாட்டு அடையாளத்தில் முக்கியமான நிகழ்வாக அமைந்தது.

இது ஒரு பெயர் மாற்றம் மட்டுமல்ல.

ஒரு நிலப்பரப்பின் வரலாறு, மொழி, பண்பாடு ஆகியவற்றை அரசின் அதிகாரப்பூர்வ அடையாளத்துடன் இணைத்த அரசியல் நிகழ்வு.

இருமொழிக் கொள்கை

தமிழ் மற்றும் ஆங்கிலத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட மாநில மொழிக் கொள்கைக்கு அண்ணா முக்கியத்துவம் அளித்தார்.

மொழிக் கொள்கை குறித்த தமிழகத்தின் தனித்துவமான அரசியல் பாதையை இது மேலும் உறுதிப்படுத்தியது.

சுயமரியாதைத் திருமணங்களுக்கு அங்கீகாரம்

சுயமரியாதைத் திருமணங்களுக்கு சட்ட அங்கீகாரம் கிடைக்கச் செய்த நடவடிக்கை, திருமணம் குறித்த சமூக அணுகுமுறையில் முக்கியமான மாற்றமாக அமைந்தது.

பிறப்பு, சடங்கு, சாதி போன்ற சமூகத் தடைகளுக்கு அப்பால் தனிமனித உரிமை மற்றும் சுயமரியாதை ஆகியவற்றை முன்னிறுத்திய சமூக சீர்திருத்தப் பார்வைக்கு இது சட்ட வடிவம் கொடுத்தது.

அண்ணாவின் பொருளாதார அரசியலை எப்படிப் புரிந்துகொள்வது?

அண்ணாவின் ஆட்சிக்காலம் மிக நீண்டதாக இருக்கவில்லை.

எனவே அவரது அரசின் பொருளாதாரப் பணிகளைப் பற்றி பேசும்போது, பிற்கால அரசுகளின் நீண்டகாலத் திட்டங்களையும் அண்ணாவின் நேரடி ஆட்சிச் சாதனைகளையும் ஒன்றாகக் கலக்கக் கூடாது.

ஆனால் அவரது அரசியல் சிந்தனையில் ஒரு முக்கியமான அம்சம் தெளிவாக இருந்தது:

அரசின் பயன் சமூகத்தின் மேல்தட்டில் மட்டும் தங்கி விடக்கூடாது; அதன் பலன் கீழ்மட்ட மக்களையும் சென்றடைய வேண்டும்.

அதனால்தான் கல்வி, சமூகநீதி, மொழி உரிமை, சுயமரியாதை போன்றவை அவரது அரசியலில் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவையாக இருந்தன.

ஒரு மனிதனிடம் கல்வி இருந்தால் அவன் கேள்வி கேட்க முடியும்.

கேள்வி கேட்க முடிந்தால் உரிமையைப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

உரிமையைப் புரிந்துகொண்டால் அரசியலில் பங்கேற்க முடியும்.

அரசியலில் பங்கேற்றால் ஆட்சியிடம் கணக்கு கேட்க முடியும்.

இதுதான் அண்ணாவின் அரசியலை வெறும் தேர்தல் அரசியலைத் தாண்டி மக்கள் அரசியலாக மாற்றியது.

கல்வி — ஏழையின் மிகப்பெரிய மூலதனம்

அண்ணாவின் வாழ்க்கையே கல்வியின் சக்திக்கான ஓர் உதாரணம்.

செல்வம் இல்லாமல் இருக்கலாம்.

அதிகாரப் பின்னணி இல்லாமல் இருக்கலாம்.

ஆனால் அறிவு இருந்தால் சமூகத்தில் முன்னேற முடியும் என்பதை அவரது வாழ்க்கை நிரூபித்தது.

அவர் மக்களிடம் அறிவை எடுத்துச் சென்ற விதம் முக்கியமானது.

படிக்காதவரை இகழவில்லை.

அவரை அணுகினார்.

அவருக்குப் புரியும் மொழியில் பேசினார்.

அவருடைய வாழ்க்கையிலிருந்தே எடுத்துக்காட்டுகளைத் தந்தார்.

இதுவே அண்ணாவின் மிகப்பெரிய ஜனநாயகப் பணிகளில் ஒன்று.

அறிவு சிலருடைய சொத்து அல்ல; அனைவருக்கும் உரியது என்ற உணர்வை அரசியல் உரையாடலின் மையத்துக்குக் கொண்டு வந்தார்.

அரசியல் அதிகாரத்தைவிட பெரியது — சிந்தனை அதிகாரம்

அண்ணா முதலமைச்சராக இருந்தது வரலாறு.

ஆனால் அவர் மறைந்த பிறகும் அவரது சொற்கள், கருத்துகள், அரசியல் அணுகுமுறைகள் தொடர்ந்து விவாதிக்கப்படுவது இன்னும் பெரிய வரலாறு.

ஒரு தலைவர் பதவியில் இருக்கும் காலம் முடிந்துவிடும்.

ஆனால் அவர் உருவாக்கிய சிந்தனை சமூகத்தில் தொடர்ந்தால், அந்தத் தலைவர் அரசியலைத் தாண்டி ஒரு காலகட்டத்தின் சிந்தனையாளராக மாறுகிறார்.

அண்ணாவுக்கு அத்தகைய இடம் கிடைத்ததற்கு காரணம் அவரது பேச்சுத் திறன் மட்டும் அல்ல.

அவர் மக்களைப் பேச வைத்தார்.
அவர் மக்களைச் சிந்திக்க வைத்தார்.
அவர் அரசியலைப் பற்றி பேசாதவர்களையும் அரசியலைப் பற்றி சிந்திக்க வைத்தார்.

அதுவே அவரது மிகப்பெரிய தாக்கம்.

“கடமை — கண்ணியம் — கட்டுப்பாடு”

அண்ணாவின் அரசியல் பண்பாட்டைச் சுருக்கிக் காட்டும் மூன்று சொற்கள்:

கடமை. கண்ணியம். கட்டுப்பாடு.

இந்த மூன்று சொற்களும் அவரது அரசியல் வாழ்க்கையின் ஒரு முக்கியமான நெறியை வெளிப்படுத்துகின்றன.

அதிகாரம் கிடைத்தால் என்ன செய்ய வேண்டும்?

எதிர்ப்பு இருந்தால் எப்படி நடக்க வேண்டும்?

மக்கள் மத்தியில் இருக்கும்போது தலைமை எப்படி இருக்க வேண்டும்?

அரசியல் வெற்றியை எவ்வாறு பொறுப்பாக மாற்ற வேண்டும்?

என்ற கேள்விகளுக்கு இந்த மூன்று சொற்களும் ஒரு நெறியை முன்வைத்தன.

ஏன் இன்னும் “அண்ணா” நினைவில் இருக்கிறார்?

1969 பிப்ரவரி 3 அன்று அண்ணா மறைந்தார்.

அவரது வயது 59.

அவரது உடல் மறைந்தது.

ஆனால் அவர் உருவாக்கிய அரசியல் மொழி மறையவில்லை.

அவர் வளர்த்த சிந்தனைகள் பல்வேறு வடிவங்களில் தமிழக அரசியலிலும் சமூக விவாதங்களிலும் தொடர்ந்து பயணித்தன.

அவரது இறுதி நிகழ்வில் திரண்ட மக்களின் பெரும் எண்ணிக்கை, அவருடைய மக்கள் செல்வாக்கின் அளவை உலகின் கவனத்திற்குக் கொண்டு வந்தது.

ஆனால் அண்ணாவின் உண்மையான நினைவுச்சின்னம் ஒரு சிலை அல்ல.

ஒரு கட்டிடம் அல்ல.

ஒரு நினைவிடம் அல்ல.

ஒரு சாதாரண மனிதன் “நான் ஏன் இப்படி இருக்க வேண்டும்?” என்று கேட்கத் தொடங்கிய அந்தத் தருணமே அண்ணாவின் உண்மையான நினைவுச்சின்னம்.

எளியோர்களின் ஏணிப்படி

அண்ணாவின் வாழ்க்கையை ஒரு உவமையில் சொல்ல வேண்டுமென்றால் —

அவர் தானே ஏணியில் ஏறியவர் மட்டுமல்ல; மற்றவர்கள் ஏறுவதற்காக ஏணியை அமைத்தவர்.

கல்வி அவரது முதல் படி.
சிந்தனை இரண்டாவது படி.
பகுத்தறிவு மூன்றாவது படி.
சுயமரியாதை நான்காவது படி.
சமூகநீதி அடுத்த படி.
அரசியல் அதிகாரம் அதன் மேல்படி.

ஆனால் அந்த ஏணி ஒருவருக்காக மட்டும் அமைக்கப்படவில்லை.

எளிய மனிதனும் மேலே ஏற வேண்டும் என்பதற்காக அமைக்கப்பட்டது.

அதனால்தான் அண்ணாவின் அரசியலைப் புரிந்துகொள்ள, அவர் எத்தனை பதவிகளில் இருந்தார் என்பதை மட்டும் பார்க்கக் கூடாது.

அவர் எத்தனை மனிதர்களைச் சிந்திக்க வைத்தார் என்பதையும் பார்க்க வேண்டும்.

எத்தனை பேருக்கு அரசியல் தங்களுடைய விஷயம் என்ற உணர்வை ஏற்படுத்தினார் என்பதையும் பார்க்க வேண்டும்.

எத்தனை பேருக்கு கல்வி, மொழி, சுயமரியாதை, சமத்துவம் ஆகியவை தங்களுடைய உரிமைகள் என்ற உணர்வை ஏற்படுத்தினார் என்பதையும் பார்க்க வேண்டும்.

 அண்ணா — ஒரு அரசியல்வாதியைத் தாண்டி

அண்ணாவைப் பற்றி ஆதரவாளர்கள் பெருமையாகப் பேசலாம்.

விமர்சகர்கள் அவரது அரசியலை விமர்சிக்கலாம்.

வரலாற்றாசிரியர்கள் அவரது காலத்தை பல்வேறு கோணங்களில் ஆய்வு செய்யலாம்.

அவை அனைத்தும் ஜனநாயகத்தின் இயல்பான பகுதிகள்.

ஆனால் ஒரு விஷயத்தை மறுக்க முடியாது.

தமிழ்நாட்டின் சாதாரண மனிதனை அரசியல் உரையாடலின் மையத்திற்குக் கொண்டு வந்த தலைவர்களில் அண்ணாவுக்கு மிக முக்கியமான இடம் உண்டு.

அவர் அறிவாளிகளுக்காக மட்டும் பேசவில்லை.

அவர் அரசியல் கட்சிக்காக மட்டும் பேசவில்லை.

அவர் மேடைக்காக மட்டும் பேசவில்லை.

எளிய மக்களுக்காகப் பேசினார்.

அவர்களுக்குப் புரியும் மொழியில் பேசினார்.

அவர்களுடைய வாழ்க்கையிலிருந்து எடுத்துக்காட்டுகளைத் தந்தார்.

அவர்களிடம் கேள்விகளை எழுப்பினார்.

அவர்களுக்குள் இருந்த சிந்திக்கும் திறனைத் தூண்டினார்.

அதனால்தான் அண்ணா இன்று ஒரு வரலாற்றுப் பெயராக மட்டும் இல்லை.

தமிழ்நாட்டின் அரசியல் நினைவில் தொடர்ந்து உரையாடப்படும் ஒரு சிந்தனைப் பெயராக இருக்கிறார்.

பிறந்த நாள் நினைவில்...

1909 செப்டம்பர் 15 அன்று காஞ்சிபுரத்தில் பிறந்த அண்ணா, 1969 பிப்ரவரி 3 அன்று மறைந்தார்.

அவர் வாழ்ந்தது 59 ஆண்டுகள்.

ஆனால் அந்த 59 ஆண்டுகளில் அவர் விட்டுச் சென்ற அரசியல், சமூக மற்றும் மொழிச் சிந்தனையின் தாக்கம் பல தலைமுறைகளைக் கடந்து பயணித்திருக்கிறது.

அதனால் அண்ணாவின் பிறந்த நாளில் அவரை நினைவுகூர்வது என்பது ஒரு தலைவரின் பிறந்த நாளைக் கொண்டாடுவது மட்டுமல்ல.

அறிவு எளிய மக்களின் கைகளில் சென்றால், ஒரு சமூகமே மாற முடியும் என்பதை நினைவுகூர்வதாகும்.

கல்வி ஒரு மனிதனை உயர்த்தலாம்.
சிந்தனை ஒரு தலைமுறையை உயர்த்தலாம்.
சமூகநீதி ஒரு சமூகத்தை உயர்த்தலாம்.

அந்த மூன்றையும் அரசியல் மொழியாக்கியவர் —பேரறிஞர் அண்ணா.

எளியோர்களின் ஏணிப்படி அண்ணா!

கட்டுரையாளர்: திரு.அ.காசிராஜன் M.A.,